Spelt is een oergraan, afkomstig uit Azië. Vanwege zijn pittige aroma stond het al snel bekend als het smakelijkste graan. Zelfs de bijbel boeken Exodus, Jesaja en Ezechiël maken melding van dit graan. Ruim 5000 jaar geleden werd het naar Europa gebracht, waarna de Romeinen het in Limburg introduceerden. Archeologische vondsten bij een opgegraven Romeinse villa in Voerendaal vormen hiervan het bewijs. Tot in de Middeleeuwen was spelt wijdverbreid. Later werd het meer en meer vervangen door tarwesoorten, omdat die een hogere opbrengst hebben en makkelijker te verwerken zijn. Hierdoor verdween spelt van de Nederlandse markt.
De laatste jaren is het oergraan op de weg terug. Werd het eerst alleen kleinschalig gebruikt en werd er vaak tarwe toegevoegd, tegenwoordig zien we steeds meer speltproducten op de markt. Dit is mede het gevolg van de inspanningen van telers van de Kollenberger. De wederopkomst van spelt sluit aan bij een algemene tendens op de consumentenmarkt: de vraag naar smakelijke, eerlijke producten. Vergeleken met tarwe is spelt geen makkelijk graan. De opbrengst is lager, het graan is moeilijker te verwerken en een bakker moet meer kennis hebben van zijn ambacht omdat hij geen hulpstoffen toe kan voegen. Daar staan veel voordelen tegenover. Zo is spelt beter bestand tegen invloeden van buitenaf. Spelt heeft een beter eiwitgehalte en bevat meer vitamine B1 dan tarwe. Ook bevat het graan meer essentiële vet- en aminozuren. En de heerlijke smaak waar het graan vaak om geroemd is, kun je eenvoudig zelf testen.